Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλεξάνδρα Μητσιάλη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλεξάνδρα Μητσιάλη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 7 Ιανουαρίου 2018

Να μην είσαι εκεί… Αλεξάνδρα Μητσιάλη


Δεν υπάρχουν πολλές κινηματογραφικές αίθουσες τόσο ζεστές όσο αυτή του Απόλλωνα. Μικρός κινηματογράφος που γεμίζει ασφυκτικά, τόσο που ακόμα και με το καρτελάκι της επίσημης συμμετοχής να μην μπορείς να βολευτείς σε κάποιο κάθισμα, τόσο που να στρώνεσαι τελικά στη μοκέτα του διαδρόμου ανάμεσα στα ανήσυχα πόδια, τις ταλαιπωρημένες τσάντες και τα νεανικά κορμιά. Ανακοινώνεται ο τίτλος και οι συντελεστές της ταινίας που ακολουθεί και προαναγγέλλεται, μέσα σε φεστιβαλική αναμπουμπούλα, ότι στο τέλος θα μπορέσουμε ν’ ακούσουμε και να συζητήσουμε με τον ίδιο τον σκηνοθέτη. Και μετά η σιωπή απλώνεται μαζί με το σκοτάδι σιγά, σιγά στην κινηματογραφική αίθουσα και στη μεγάλη οθόνη εκείνο το ταινιάκι, το χαρακτηριστικό του Φεστιβάλ, με την πολύχρωμη πεταλούδα που τρυπώνει μέσα στον Απόλλωνα και τον Δημήτρη Σπύρου καρτούν, τόσο όμοιο με τον πραγματικό. Κι έπειτα φανερώνεται εκεί μπροστά σου ένας καινούριος ορίζοντας φωτεινός, βαθύς, εναλλασσόμενος κι εσύ νιώθεις το σώμα σου να πλησιάζει όλο και περισσότερο την οθόνη, ώσπου μπαίνεις εντελώς μέσα της και το ταξίδι αρχίζει…

Γιατί αυτός ο μικρός κινηματογράφος είναι μαγικός. Μοιάζει ξύλινο καράβι με φουσκωμένα πανιά που ξεκινάει για τον γύρο του κόσμου σε οκτώ ημέρες. Και ο καπετάνιος πραγματοποιεί πάντα την υπόσχεσή του, γιατί τελικά, όταν είσαι στον Απόλλωνα, φτάνουν οχτώ μέρες για να γυρίσεις τον κόσμο και να γνωρίσεις τόσους διαφορετικούς ανθρώπους, τόσες αλλιώτικες ζωές.
Το φετινό γιορταστικό μπάρκο είναι έτοιμο να ξεκινήσει κι εγώ εύχομαι να είναι το πιο ζωντανό, σπινταριστό, δημιουργικό ταξίδι που έκανε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας ποτέ. Κι ας μην είμαι εκεί…


Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΗΤΣΙΑΛΗ: «ΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΓΡΑΠΩΝΟΥΝ ΣΑΝ ΤΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΧΤΑΠΟΔΙΟΥ…»


Την συγγραφέα Αλεξάνδρα Μητσιάλη συναντήσαμε χθες στο 2ο Λύκειο Αμαλιάδας όπου παρουσίασε το βιβλίο της «Ξυπόλητοι Ήρωες». Με την ευκαιρία αυτή συνομιλήσαμε μαζί της για το συγγραφικό της έργο.

Με τι θεματολογία ασχολούνται τα βιβλία σας;
Γράφω για πολλά και διαφορετικά θέματα, γράφω για τα θέματα που με ενδιαφέρουν παρά πολύ, όπως συζητήσαμε με τα παιδιά στο Γ΄ Γυμνάσιο Αμαλιάδας που επισκέφθηκα το πρωί,  γραφώ για τα θέματα που με γραπώνουν σαν τα πλοκάμια χταποδιού και δεν με αφήνουν ελεύθερη παρά μόνο όταν τα ολοκληρώσω δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία για έμενα ένα θέμα για να καταπιαστώ μαζί του.

Ποια είναι η επαφή σας με τα παιδιά όταν επισκέπτεστε τα σχολειά;
Με περιμένουν συνήθως με αντίστοιχο ενδιαφέρον με αυτό που τους έχει προκαλέσει ο εκπαιδευτικός που με έχει προσκαλέσει και το σχολειό. Ειδικά αν έχουν διαβάσει αποσπάσματα από βιβλίο το όποιο έχω γράψει και τους ενδιέφερε και τους άρεσε τότε το ενδιαφέρον τους είναι μεγαλύτερο. Έχουν ενδιαφέρον για ένα άνθρωπο που γράφει βιβλία, δηλαδή, κάνει κάτι όχι τόσο σύνηθες όχι τόσο οικείο, κάτι λίγο διαφορετικό που το βλέπουν π.χ. σε βιτρίνες των βιβλιοπωλείων αυτό προξενεί ενδιαφέρον στα παιδιά.

Πόσος χρόνος σας χρειάστηκε για να ολοκληρώσετε τo βιβλίο σας Ξυπόλητοι ήρωες και ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε;
Η συγγραφή ενός βιβλίου μπορεί να πάρει από χρόνια μέχρι και μήνες.  Το συγκεκριμένο βιβλίο μάλιστα είναι ένα μεγάλο βιβλίο. Οι δυσκολίες, περισσότερο, αφορούσαν την μελέτη. Δηλαδή να ανακαλύψω τις λεπτομέρειες των ιστορικών γεγονότων που έλαβαν μέρος στην Θεσσαλονίκη κατά τον εμφύλιο  αλλά και όλες τις λεπτομερές της ίδιας της πόλης που έπρεπε να τις βάλω μέσα στην δική μου ιστορία για να πω όσα ήθελα να πω. 
Παρόμοιο όμως θέματα παρουσιάζονται σε συγγραφείς όλων των βιβλίων άσχετα αν είναι ιστορικά μυθιστορήματα, δεν είναι ακριβώς προβλήματα είναι τα θέματα που έχει να διαχειριστεί ένας συγγραφέας που γράφει βιβλία.
 
09/12/2016
Συνέντευξη- Eπιμέλεια: Γιάννης Λιακόπουλος, Κωνσταντίνα Παπανδρικοπούλου